Adı konmuş hayat karelerinde

Bir zalimlik yapanlar vardır

Onlar zaten karanlığın koynundan ayrılmazlar!

Ama ya ayrılan sevda ıslığı olan canlarla karşılaşırsanız şaşırmayın

İşte yüzüne baktığımda bütün yaşam girdaplarında

Sanki o anlamsız yol katarlarından kaçmış ve yeryüzüne konmuş insan ile karşılaşıyordum

Türküler tamda sokakların deryası olurken

Ne yağan karlı dağlar duruyor ne de acının korkak yüzü

Belli ki ,on dört şubatı on beşine bağlayan gecede doğmak

Bu kadar kolaydı!

Ne söylesem yetmiyordu içimden geçen dar koridorların peşi sıra

Üflesem yıkılmayacak kahramanlar gibi

Bulutuyla gelmişti

Dünyaya bir aşk çocuğu alkış olsun diye

Hep o asil göz aralıklarıyla konuşuyordu

Kimsenin duymadıklarını duymuş,görmediklerini görmüş sessiz yaprak rüzgarı olmak yetiyordu

Kadıköy'de duyduğum ne varsa onun ıslığına bıraktım

Şimdi,insanlığımızın üç kuruşa değer görüldüğü zor saatlerde

Büyüyen bir sevda ormanında ağaçların yaprakları

Bu gün rahat uyuyacaklardı ya

Bende ona inandım

Bizi kurtaran Cevriyeden yüreğime dokunan coşkunun yolculuğu durmasın!

On aralık'tan biri iki bin dokuzun yakasında çabalarken

Ben, Erol Deneç ve Hikmet Barutçugil,Hasan Gencer ile

 Mehmet Pisak Lisesinde yaşanan buluşmanın

Onlarca genci sarıp sarmalayan gerçek sanatçı kanlarımızı gelecek yaparak

Konuşuyoruz hala yeryüzü duysun diye

Şimdi ;Ernur Kalender toprak kokusunda  Zümrüt Kalender boya tadında yıkanırken

Kadıköy şafağın alkışıyla ..

Bu mail adresi spam botlara karşı korumalıdır, görebilmek için Javascript açık olmalıdır