|
Yıkılmış bir dünyanın O bilinen ahırından Öküz'ün trene baktığı yer değil! Elazığ'da Karakoçan köyünde nefes alan O ağrısıyla ,acı sessiliğinin ıslığında Yeryüzünün deprem fotoğrafını çeken Anadolu gövdeli toprağın inek saati Arkasında kaybolan dağların yüzüyle Yara ,bere içinde enkazın tozuyla Neler söylüyordu,nelere bakıyordu? Belki,memleketin hayat notasında Şimdi ,geviş getirenlere Kırmızı ışık'ta nokta atışıyla Duran nehir çocukluğuyla Meydanı boş bırakılmış köy haritasına Yalanlar pazarında secde edenlerle Karşı karşıya duran gözlerinden Ta bana yaktığı gri alkışı Çağırıyorum diye ağlamadan Çağırıyor dumanına O yarayı sarmak için Yazılan sanki bir ders tarihiydi Ama ölümün adı kondu Elli'nin üstünde On iki mart iki bin on'a kalan feryad..
|