|
Bir karanlığın rüzgarını Yüzünüze üfleyen gölgeler Denizinde boğuştuğu girdap sancısıyla Kahrını çektiği yeryüzü atlasında Çaresiz gözlerin arasında Boğazdan geçen gemilerin kıyısında Şarkılara sığınarak yürüyor Elemsiz,mutsuz ekmek tarlasına Ne ekilirse ekilsin ,ne söylensin Sadece ,umudun un torbasına açılan O çocuk bahçesi kurulsun diye Tuğla örüyorsa,emek olmak diyorsa Neden yok sayılıyor ki? İstanbul can simitlerini Artık sokaklarına gönderirken Vapur ,Karaköy'de selam alıyor Ben Şişhane yokuşunda tırmanıyorum Yakamozlar içimde çoğalırken.. (
Bu mail adresi spam botlara karşı korumalıdır, görebilmek için Javascript açık olmalıdır
) www.saykitap.com www.isikbinyili.org
|