|
Kimin aslı vardı bilmiyorum Kimsenin karanlık elleri Kederin ses çağlayanları Kendinden habersiz dağlar Pera'nın kapısında duruyordu Üç kadının yürek ateşi Sanki bir tarih dersiyle uçuyor Bize bakan ne varsa susmuştuk Feylozofların dargın çesmesinde O üç kadının simetrik duruşu kadar İçimizde yanan aşk çocukluğunda Bir anne,bir kızkardeş,asıllarıylaydı Kaybolmuş aşk yapraklarını Bana armağan eden okyanus damlasına Yazılan mektuplar yanımda coşmuşken Kurulan köprünün yanağında Ben ASLI'ma kavuştum O yeryüzü rüzğarı Bi daha şahlansın.. www.erolparlak.com.tr
|