Herkes yaşamını ördüğü karelerin içinde

Hayatına birşeyler katarak yolculuğunu sürdürürken

 O  eşsiz kalan türkülerimize soluk katmaya devam etti

Peki,o nefesiyle damıttığı hançeriyle ta okyanusun ucundaki ışıkları birer birer toplayıp kimlere armağan ediyordu!

Sanatın canını okuyan sevgisiz kanların karşısına hep çıkan

,İpek çığlığı durmadan nereye  akıyordu!

Kimilerinin kulağında yankılanan bir ceylan ateşiyle koşarken arkasına bakmadan

Kimilerinin gözlerinde duran hasreti aradığını da hissederek

 Sesini bırakmıştı kozmoza işte o zaman;

Sevginin  yağmuruyla yaktığı  sonsuzluğun türküleri şahlanmıştı bir kere daha!..

Şimdi yeniden harmanlanan aşk çocukluğunu

 Yeni yüzyılın sanat bahçesine

Anadolu uyğarlığının tezenesiyle çalarak geliyor ki,

Yeryüzünün insanlık haritasında onun yürek ırmağı kabesine selam dururken

Biz gölgesinde beklediğimiz aşk insanlığının yıldızında  kırık akorlarımızı çoğaltıyoruz

"Boğaz köprüsünün maviliğinde akan ışıklarla Mercedes Sosa'yı" unutmadan...... 

www.nurdanipek.info